تبليغاتX
یادداشتهای مسعود رفیعی طالقانی - هنوز ایران هنوز توحش
مدتهای مدید است که از نام میدان هفت تیر  بوی چماق و چماق داری بر می خیزد .میدانی که شعار مرگ آمریکا را بیش از هر جای دیگر در خود دارد . با آن شعاری که از بهشتی نقل شده است میدانی که برای زنان هیچ خاطره خوشی را تداعی نمی کند و تنها آنان را به یاد ضرب و شتم های بی رحمانه می اندازد

بله میدان هفت تیر بوی تعفن می دهد       بوی نفی حقوق بشر          بوی نفی آزادی های مدنی     

و بوی نفی انسانیت 

روز گذشته باز هم چماق داران نیروی به اصطلاح انتظامی دست خشونت به روی ناموس این خاک گشودند و چماق جهل را بر فرق آزادی کوفتند  وای بر ما که ایرانی هستیم   وای بر ما که فرزندان کورشیم و  وای بر ما که منشور حقوق بشر را خود نگاشته ایم

 

 

 

 دهانت را می بویند مبادا گفته باشی دوستت دارم

                                  دلت را می پویند مبادا شعله ای در آن نهان باشد

 روزگار غریبی است نازنین                                     روزگار غریبیست نازنین

+ نوشته شده در دوشنبه سی و یکم اردیبهشت 1386ساعت 13:25 توسط مسعود رفیعی طالقانی |