یادداشتهای مسعود رفیعی طالقانی - برای احمد بورقانی
یادداشتهای مسعود رفیعی طالقانی
پرنده ای که با قفس به هوا رفت
اینجا جایی برای من است . من تنها . من آواره . و این منم من .شیفته آزادی و بازیابی هویت از دست رفته.تنها تر از همه به خاطر آنچه در خود نشناخته ام و عاشق همه سلولهای زنده...آدمی که می خواهد هیچ چیز نباشد